image Loving Vincent image De Vrienden van de Uitkijk presenteert: De Roverssymfonie

Klassieker: Salò, or the 120 days of Sodom (1975)

Regisseur: Pier Paolo Pasolini
Met: Giorgio Cataldi, Paolo Bonacelli
Gesproken taal: Italiaans
Ondertiteling: Engels
Info: 1975 | IT | 116 min.
Vertoning: 4, 11, 18 en 25 februari

Salò, or the 120 days of Sodom

In de beroemde en beruchte aanklacht tegen het kapitalisme en fascisme van Pasolini worden in het Italië van de tweede wereldoorlog negen jongens en negen meisjes bijeengebracht door vier officieren, om onderworpen te worden aan 120 dagen aan fysieke, mentale en seksuele marteling.

Meer dan veertig jaar na de verschijning is Pasolini’s zwanenzang nog altijd schokkend. De bewonderde en verguisde regisseur bewerkte Markies de Sades klassieker tot een gitzwarte parabel. Les 120 journées de Sodome (geschreven in 1785, pas rond 1930 uitgegeven) werd door hem overgezet naar de fascistische Republiek van Salò, waar Mussolini zijn laatste dagen sleet.

In een afgelegen villa aan het Gardameer, worden negen jongens en negen meisjes bijeengebracht. Ze worden onderworpen aan geestelijke en lichamelijke vernederingen door vier fascistische leiders, een hertog, bisschop, magistraat en voorzitter die hun machtspositie misbruiken, daartoe gestimuleerd door de verhalen van vier hoeren-vertelsters. De achttien jongeren worden vernederd, seksueel misbruikt en ten slotte doodgemarteld terwijl beurtelings een van de vier heren vanuit de villa met een verrekijker toekijkt.

Door de gebeurtenissen uit het boek van Markies de Sade te verplaatsen naar het Italiaanse Salò in 1944-45 wilde Pasolini met een exploitatie-achtige manier van filmen verhaaltechnisch een aanklacht maken tegen de excessen van het kapitalisme, het economische stelsel waarin de productiemiddelen in privéhanden zijn en het fascisme, een totalitaire en dus ook autocratische politieke ideologie. Het punt van de maker was dat macht corruptie in de hand werkt en er altijd voor gewaakt moet worden dat er nooit te veel macht in te weinig handen komt. De vertoonde gruwelen zijn een gevolg van een werkelijkheid waarin dit wel is gebeurd.

Het nagenoeg absoluut moreel pessimisme roept gevoelsmatig verzet op, maar Pasolini’s eigen gewelddadige dood onmiddellijk na de voltooiing van de film en de onverkwikkelijke nasleep daarvan, lijken hem een afschuwelijk gelijk te geven.

Filmladder
Thursday 22 February
Friday 23 February
Saturday 24 February
Sunday 25 February
Monday 26 February
Tuesday 27 February
Wednesday 28 February
Thursday 1 March
Sunday 4 March
Tuesday 6 March
Wednesday 7 March
Sunday 11 March
Tuesday 13 March
Sunday 18 March
Tuesday 20 March
Sunday 25 March
Tuesday 27 March
Newsletter