Met District 9 leverde debuterend regisseur Neill Blomkamp een vlijmscherp pamflet tegenover xenofobie af. De film, die zich afspeelt in de fictieve Zuid Afrikaanse sloppenwijk District 9, volgt het verhaal van ruggengraatloze bureaucraat Wikus van de Merwe tijdens zijn aanvaringen met de verwaarloosde inwoners van de wijk. In District 9 zijn armoede, honger en criminaliteit aan de orde van de dag.Het grote verschil met andere sloppenwijken? In District 9 wonen geen mensen maar aliens, wiens schip in 1982 strandde nét naast Johannesburg en die sindsdien op aarde vastzitten.

De Zuid-Afrikaanse bevolking zien de aliens, die zij minachtend ‘prawns’ noemt, liever komen dan gaan. Ze snappen niet waarom de regering zoveel geld besteedt aan de prawns, er is immers al niet genoeg voor henzelf. Ze schilderen de aliens af als een stelletje luie, vieze dieven die enkel profiteren van de hardwerkende mensheid. De overheid heeft de aliens daarom afgesloten van de rest van de wereld, omringd door prikkeldraad, zodat ze niet in contact komen met andere mensen.

Volgens journalist Chris Mikesell kan het woord ‘prawn’ moeiteloos vervangen worden door woorden als  ‘black’, ‘illegal’ ‘immigrant’ ‘muslim’, waarna de verborgen waarheid achter het dialoog tevoorschijn komt. District 9 verstopt dan ook sociale kritiek in een sciencefiction jasje.

De film zal ingeleid worden door Hanneke Stuit, docent Literary and Cultural Analysis aan de Universiteit van Amsterdam. Stuit doet onder andere onderzoek naar Zuid-Afrikaanse cultuur en publiceerde onlangs Peripheral Visions in the Globalizing Present: Spaces, Mobility, Aesthetics, over de noodzaak van een grotere zichtbaarheid voor de periferie in politieke, economische en culturele termen.