Klassieker: Black Orpheus

Klassieker: Black Orpheus

  • Regisseur: Marcel Camus
  • Cast: Breno Mello, Marpesa Dawn
  • Gesproken taal: Portugees
  • Uitgave: 1959
  • Speeltijd: 100 min.
"Verdriet heeft geen eind, geluk wel."

Black Orpheus (1959) is een Braziliaanse hervertelling van de Griekse mythe van Orpheus en Eurydice, over een man die naar de onderwereld afreist om zijn geliefde terug te brengen. De film speelt zich af tijdens het carnaval van Rio de Janeiro in Braziliƫ, en heeft twee zwarte hoofdrolspelers. Deze levendige en onvergetelijke film won de Gouden Palm op Cannes in 1959, evenals de Oscar voor Beste Buitenlandse Film in 1960.

Black Orpheus is extra bijzonder voor onze hoofdprogrammeur Manon Portos Minetti, die in februari 2020 afzwaait om te gaan werken in de Verenigde Staten. Mede door haar eigen Zuid-Amerikaanse afkomst en activisme ligt Black Orpheus dicht bij Manon's hart. Ze schrijft erover:

"De film speelt zich af in Rio, een van de mooiste plekken op aarde, waar de liefste mensen wonen. Een van de bekendste nummers van de film. "A Felicidade", zegt dan ook: "Verdriet heeft geen eind, geluk wel." Het lied vertelt over hoe mensen het hele jaar door werken, om zich dan helemaal op te dossen en dan maar kort het carnaval te kunnen vieren. Een lang verdriet/of lijden, voor een kort geluk. Dit maakt het geluk wel waardevoller en mooier.

Dit is iets wat de mensen hier soms niet begrijpen, omdat er teveel (onbewust) privilege is, met een redelijk ongecompliceerd verleden. Waar er in de Amerika's een geheel en onontkoombaar verleden is van lijden; genocide, slavernij, kolonisatie, verkrachting, door mensen van hier, wat een problematische identiteitsformatie tot gevolg had. De verhalen van eerdere generaties worden nog steeds meegedragen door de kinderen van de Amerika's en vandaar is er een oprechtere en respectvolle zoektocht naar en omgang met geluk.

Geluk is niet een accessoire of gemeengoed zoals deze dat hier is, het is voor ons iets wat alleen maar voor kan komen uit verscheurde harten, gekneusde zielen, zilte tranen en rusteloze harten die wachten tot ze herenigd kunnen zijn met hen die ons voor zijn gegaan in de lange lijdensweg die uiteindelijk zal leiden naar het korte geluk van hen die na ons zullen komen. Dit is mijn interpretatie en gevoel bij deze film, een van mijn lievelingsfilms en ik ben meer dan trots en geƫmotioneerd dat er eindelijk een verhaal van mij en de mijne vertoond kan worden op het zilveren doek."

 

Koop tickets

Zondag 23 februari 202021:00 Grote ZaalTickets »
Newsletter